บนหัวมุมถนนแห่งหนึ่งใน Ciudad Juárez มอยยืนรออยู่พร้อมเบอร์ริโตสองชิ้นและน้ำอัดลมหนึ่งขวดที่เตรียมไว้แล้ว ทั้งชุดราคา ห้าสิบเปโซ ข้อเสนอเดิมเหมือนทุกวัน
เขาชื่อ Moisés Cuéllar Hernández อายุ 24 ปี และเกิดมาพร้อมความพิการด้านการเคลื่อนไหว ทำให้เขาไม่สามารถขยับร่างกายตั้งแต่เอวลงไปได้ ไม่มีใครยื่นอะไรให้เขา เขาเลือกมาตั้งแผงอยู่ตรงนั้นทุกเช้า ขายอาหารที่เขาปรุงด้วยมือของตัวเอง

ผู้ที่ซื้อจากเขามักเล่าเรื่องเดียวกันเสมอ รอยยิ้มมาก่อน ตามด้วยการปฏิบัติอย่างมีน้ำใจ และความตั้งใจที่จะให้บริการอยู่เหนือความสงสารใด ๆ เขาไม่ได้ขอความเห็นใจ เขาขอลูกค้า
มอยเป็นแฟนตัวยงของ Chivas de Guadalajara ด้วยหัวใจทั้งหมด ความฝันของเขาไม่ใช่เรื่องใหญ่โตหรือเป็นไปไม่ได้ คือการได้เข้าไปในสนามแห่งนั้นสักวัน ได้เห็นนักเตะที่เขาติดตามจากมุมถนนแห่งนี้อย่างใกล้ชิด

จนกว่าวันนั้นจะมาถึง เขายังคงขายต่อไป เพราะชัยชนะบางอย่างไม่ได้เกิดขึ้นในสนาม แต่เกิดจากการยืนหยัดอยู่ตรงหัวมุมถนนทุกวันโดยไม่เคยขาด

