“ไม่มีใครเตือนฉันที่โรงพยาบาลเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันดูราวกับสัตว์ประหลาด ฉันไม่มีทั้งริมฝีปากและจมูก”

แมงมุมในสระว่ายน้ำ เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นจากตรงนั้น

Carmen Gil กำลังพักร้อนอยู่ในลาสปัลมาส เมื่อสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ นั้นแพร่แบคทีเรียที่เรียกว่า “กินเนื้อ” ภายในไม่กี่วัน ร่างกายของเธอเข้าสู่ภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด และแพทย์ทำให้เธออยู่ในอาการโคม่าเพื่อช่วยชีวิตเธอ ระหว่างที่เธอหลับ เธอสูญเสียจมูก ริมฝีปาก เพดานปาก และนิ้วไปหลาย ​​นิ้ว แต่ไม่มีใครบอกเธอเรื่องนี้สักคำ

หลายสัปดาห์ต่อมา เธอฟื้นขึ้นมาในบาร์เซโลนา โดยไม่รู้เลยว่าร่างกายของตัวเองผ่านอะไรมาบ้าง วันธรรมดาวันหนึ่ง เจ้าหน้าที่เข็นเธอด้วยรถเข็นไปยังลิฟต์ที่มีกระจกเงา ที่นั่นเอง โดยไม่มีคำเตือน ไม่มีการเตรียมใจ และไม่มีใครอธิบายอะไรล่วงหน้า เธอเห็นเงาสะท้อนของตัวเองเป็นครั้งแรก เธอไม่มีริมฝีปาก เธอไม่มีจมูก “ฉันตกตะลึง” เธอยังคงจำได้ สีหน้าของเธอเคร่งเครียด

ช่วงเวลานั้นหน้ากระจกกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการตัดสินใจทางการแพทย์ที่ไม่เคยมีแบบอย่างมาก่อนที่ใดในโลก นั่นคือการรับการปลูกถ่ายใบหน้าจากผู้บริจาคที่ร้องขอการุณยฆาต