Narito ang mas maikling bersyon, na pinananatili ang pananabik at estilo:
Walang naghahanap ng mamamatay-tao. Iyon ang dahilan kung bakit nakapangingilabot ang nangyari sa Alto Hospicio, Chile.
Sa pagitan ng 1998 at 2001, nawala ang 14 na dalagitang babae at kabataang babae. Huling nakita ang ilan sa kanila habang naglalakad sa pagitan ng kanilang mga tahanan at paaralan, ngunit ang nangingibabaw na palagay ay kusang umalis sila o nasangkot sa prostitusyon.
Habang unti-unting nawawalan ng sigla ang mga paghahanap, patuloy na naghihintay si Julio Segundo Pérez Silva, isang drayber ng taxi na walang lisensiya, sa haywey sa pagitan ng Alto Hospicio at Iquique, na naghahanap ng mga dalagitang babae na aalukin ng libreng sakay. Sa pagitan ng 1998 at 2001, ginahasa at pinaslang niya ang 14 na kabataang babae, at itinapon ang ilang bangkay sa mga abandonadong baras ng minahan.
Nagbago ang lahat noong Oktubre 3, 2001. Inatake at ginahasa ni Pérez Silva si Bárbara, 15, binugbog at itinapon sa isang hukay na 17 metro ang lalim. Ngunit nakaligtas siya. Matapos makatakas at makahingi ng tulong, inilarawan niya ang umatake sa kanya bilang isang drayber ng taxi.
Kinabukasan, inaresto ng Carabineros si Pérez Silva. Kalaunan, umamin siya sa mga pagpaslang at nagbigay ng impormasyon upang makatulong sa paghahanap sa kanyang mga biktima.
Noong 2004, hinatulan siya ng habambuhay na pagkabilanggo. Nabuwal ang mamamatay-taong walang naghahanap sa kanya dahil sa nag-iisang biktimang nakaligtas.
