Maliit at makintab ang mga ito, at halos walang pumapansin sa mga ito.
Nagpapalamuti ang mga butil na salamin sa mga blusa, kuwintas, at burda sa buong mundo, ngunit sa Firozabad, sa estado ng Uttar Pradesh, India, marami sa mga ito ang ginagawa sa paraang malayo sa pagiging maselan. Doon, ginagamit ng mga manggagawa ang kanilang bibig upang higupin ang mga likidong materyales na kailangan sa pagkulay ng mga baras na salamin, na saka pinuputol sa maliliit na piraso.
Sa buong araw ng trabaho, nalalanghap nila ang mga solvent, tina, alikabok, at nakalalasong usok sa maliliit na pagawaan kung saan halos walang regulasyon. Nalalagay sa panganib ang kanilang kalusugan sa paghinga dahil sa mga gawaing ito, kahit na may teknolohiya nang maaaring ipalit sa prosesong ito. Patuloy itong ginagamit ng ilan upang magbawas ng gastos, samantalang sinasabi naman ng iba na mas maayos ang kinalalabasan ng trabaho sa ganitong paraan.
Sa anumang kaso, hindi naman kailangan ang mga butil na salamin, gayunman, patuloy pa rin itong ginagawa araw-araw.
Nakikita ng mga bumibili ang kulay. Maaaring kalusugan ng kanilang baga ang kapalit para sa mga gumagawa nito.