Isang bughaw na kislap ang pumuno sa silid noong 10:35 ng umaga. Walang nakaunawa noon kung ano ang ibig sabihin nito, ngunit ang liwanag na iyon—Cherenkov radiation—ay hudyat na may isang bagay na nasira magpakailanman.
Si Hisashi Ouchi, isang 35-taong-gulang na tekniko sa planta ng JCO sa Tokaimura, Japan, ay nakasipsip ng 17 sieverts ng radyasyon noong September 30, 1999, mahigit tatlong beses sa dosis na itinuturing na nakamamatay. Gumamit sila ng mga timba na bakal sa halip na ng opisyal na tangke upang matugunan ang takdang oras ng paghahatid. Pagsapit sa ikapitong timba, umabot sa kritikal na masa ang uranium at nagpakawala ng chain reaction.
Sa University of Tokyo Hospital, nakita ng mga doktor ang isang bagay na hindi pa nila kailanman nakita: wasak ang kanyang mga kromosoma, at ang kanyang bone marrow ay halos mga nagkalat na tuldok na lamang sa isang imahe. Hindi na kayang gumawa ng sarili niyang mga selula ang kanyang katawan. Binigyan siya ng mga eksperimental na transplant, skin graft, at araw-araw na pagsasalin ng dugo. Walang umubra. Noong ika-59 araw, tatlong beses siyang inatake sa puso sa loob ng isang oras. Sinabi niya sa mga doktor: “Hindi ko na kaya. Hindi ako guinea pig.” Namatay siya 83 araw matapos ang aksidente, noong December 21, 1999, dahil sa multiple organ failure.
