Ang dapat sana’y magpalawak sa saklaw ng serbisyong pangkalusugan ay nauwi sa pagbubukas ng mas malawak na talakayan tungkol sa estigma, mga karapatan, at wikang medikal.
Noong Mayo 2024, in-update ng Ministri ng Kalusugan ng Peru ang Planong Esensyal na Seguro sa Kalusugan nito at isinama ang pitong diyagnosis mula sa lumang klasipikasyong ICD-10 sa seksiyon para sa “taong may suliranin sa kalusugang pangkaisipan”. Kabilang dito ang mga terminong gaya ng “transseksuwalismo” at “transvestismo na may dalawahang papel”.
Agad ang naging reaksiyon. Kinondena ng mga organisasyon at aktibista ang hakbang dahil pinatitibay nito ang pananaw na itinuturing na sakit ang pagiging trans. Nilinaw mismo ng Minsa na hindi sakit ang pagkakaiba-iba ng kasarian at seksuwalidad, at ipinagtanggol ang layunin ng pag-update na tiyakin ang saklaw ng pangangalaga.
Hindi doon nagtapos ang kontrobersiya. Noong Hunyo 25, iniutos ng Ministri na hindi na gamitin ang mga terminong iyon sa kabanata tungkol sa mga sakit sa pag-iisip at palitan ang mga ito ng mga kategoryang gaya ng “hindi pagkakatugma ng kasarian”, na inilagay sa labas ng seksiyong iyon. Nagsimulang ipatupad ang probisyon sa mga pampubliko at pribadong pasilidad pangkalusugan.
Sa loob ng ilang linggo, napilitan ang bansa, dahil sa isang hakbang na iniharap bilang pag-update sa kalusugan, na muling pag-isipan kung paano tinatalakay ng sarili nitong sistemang pangkalusugan ang mga taong trans.
