Noong tinedyer pa si Laetitia Ky, nagpapa-straight siya ng buhok. Gusto niyang magmukhang mga modelong nakikita niya sa mga magasin, hindi tulad ng mga babaeng bahagi ng sarili niyang kasaysayan. 💇🏿♀️
Makalipas ang ilang taon, sa Abidjan, Côte d’Ivoire, sinimulan niyang saliksikin kung paano inaayos ng mga babaeng Aprikano ang kanilang buhok bago ang kolonisasyon. Natuklasan niyang may sinasabi ang bawat tirintas, bawat hugis, bawat buhol: relihiyon, edad, katayuan sa lipunan, tribo. Hindi lamang estetika ang buhok; isa itong buong wikang muntik nang mawala.
Ngayon, gumagamit siya ng alambre, sinulid, at sarili niyang mga kamay upang gawing mga eskultura ang kanyang buhok na nagsasalita tungkol sa panghaharas, aborsiyon, rasismo, at pagkababae. Ang dati niyang itinatago, itinataas niya ngayon na parang watawat. “Ang buhok ay isang superkapangyarihan, at gusto kong angkinin itong muli”, buod niya sa kanyang kuwento. 🖤
