Anim na buwan. Ganoon katagal hindi bumili ng mga meryenda ang isang 11-taóng-gulang na batang lalaki mula sa lalawigan ng Hebei, China, upang makaipon, yuan sa bawat yuan, ng perang ibinibigay sa kanya bawat linggo. Ayon sa salaysay na kumalat, ang mga baryang tig-iisang yuan at perang papel na iyon, na nagkakahalaga ng humigit-kumulang 14 cents bawat isa, ay ang perang para sa pagkain at meryenda na hindi na niya ginagastos para sa sarili.
Nang sa wakas ay makaipon siya ng humigit-kumulang 200 yuan, halos 28 dolyar, pumasok siya sa isang tindahan ng sapatos habang hawak ang bunton ng pera. Wala siyang hinahanap para sa sarili. Napansin niyang luma at pudpod na ang sapatos na isinusuot ng kanyang ina sa trabaho, at gusto niya itong regaluhan ng bagong pares para sa kaarawan nito.
Nang marinig ng may-ari ng tindahan kung para kanino ang sapatos at kung gaano siya nagsikap para makaipon ng pera, binigyan niya ito ng espesyal na diskuwento: mahigit 100 yuan lamang ang naging halaga ng mga puting sapatos na pang-isports. Iminungkahi niyang itabi nito ang natitirang ipon at sinabing maaaring ipagpalit ng kanyang ina ang mga ito kung hindi niya magustuhan.
Kinunan ng tindera ang sandaling iyon dahil gusto niya itong ipakita sa sarili niyang anak na babae. Umabot sa milyon-milyong tao ang video, ayon sa South China Morning Post. Nang tanungin ang ina kung paano niya pinalaki ang gayong anak, sumagot siya na hindi niya ito kailanman tinuruan sa pamamagitan ng mga salita: natuto ito sa pagmamasid kung paano inaalagaan ng pamilya ang matatanda sa kanilang tahanan.
Kung minsan, ang pinakamagandang regalo ay hindi ang pinakamahal, kundi ang tahimik na inihahanda ng isang tao habang ang kaligayahan lamang ng iba ang iniisip.