Si D.Z ay 27 taong gulang, ina na ng limang anak, at pumayag na dalhin ang sanggol ng isa pang mag-asawa.
Noong Abril 2025, sa Queensland, Australia, ipinasok sa kanyang matris sa pamamagitan ng IVF ang isang embryo mula kina BNJ at DRJ, mag-asawang hindi magkaanak dahil sa isang kondisyong medikal.
Pagkalipas ng dalawang linggo, ipinakita ng ultrasound ang isang bagay na hindi inaasahan ng sinuman: nagdadalang-tao si DZ ng kambal, kahit isang embryo lamang ang inilipat.
Halos imposibleng kalkulahin ang posibilidad ng nangyari: halos kasabay nito, natural na nabuntis si DZ sa kanyang asawang si FZ.
Kinumpirma ito ng mga pagsusuri sa DNA makalipas ang ilang buwan: ang batang babae ay genetic na anak nina BNJ at DRJ, at ang batang lalaki naman ay biyolohikal na anak nina DZ at FZ.
Ipinanganak sila sa parehong araw, sa iisang cesarean section, noong Nobyembre 2025.
Ipinagbabawal ng batas ng Queensland ang paghihiwalay sa mga magkakapatid na isinilang bilang bahagi ng iisang maramihang panganganak, kaya umabot ang kaso sa Children’s Court, kung saan kinailangang lutasin ni Judge Jodie Wooldridge ang isang bagay na hindi kailanman naisip ng batas: magkakapatid ba sila kung hindi pareho ang kanilang genetic na pinagmulan?
Itinakda ng kanyang desisyon na hindi sila magkakapatid, at pinahintulutan ang bawat pamilya na palakihin nang magkahiwalay ang kani-kanilang anak.