Hindi inaasahan ni Guillermo Uzcanga na may magbabayad sa kanya. Sa kanyang pagawaan sa Maracay, Venezuela, ang karpinterong ito ay nakapagbigay na ng kabuuang halos 336 kabaong sa mga pamilyang sinalanta ng mga lindol, na nag-iwan na ng 4,490 patay, 16,740 sugatan, at 6,462 nasagip.
Kasama ang isang pangkat ng mga boluntaryo, kayang makabuo ni Uzcanga ng hanggang 40 kabaong bawat araw, ngunit kung hindi lamang mawawalan ng kuryente, isang bagay na hindi garantisado sa Venezuela kahit sa gitna ng pambansang trahedya. Libre ang bawat pirasong lumalabas sa kanyang pagawaan para sa sinumang nangangailangan nito, habang binibilang ng buong bansa ang mga namatay nito.
Ngayon ay humihingi siya ng isang simpleng bagay: mga donasyon ng kahoy at materyales upang maipagpatuloy niya ang paggawa ng mga ito. Walang sinuman ang dapat mamalimos ng mga tabla upang mailibing ang kanilang mga patay habang patuloy na tumataas ang mga opisyal na bilang. Ginagawa ito ni Uzcanga dahil may kailangang gumawa nito — ang tanong ay kung bakit siya pa ang kailangang gumawa nito.