Nagsimula ito sa isang lolo at isang tasa ng kape.
Kailangan ng tulong ng kanyang lolo na si Josefito sa pagligo, pagbibihis, at pagkain. Inalagaan niya ito araw-araw sa loob ng isang taon at kalahati, hanggang sa pumanaw ang kanyang lolo. Bata pa lamang siya noon.
Pagsapit niya sa edad na pito, responsable na siya sa 20 nakatatanda. Binibisita niya sila araw-araw nang alas-5:00 ng umaga. Dinadalhan niya sila ng kape na inihanda ng kanyang ina. Nakikipag-usap siya sa kanila, pinapatawa sila, at sa bawat pagbisita, lalo siyang nagkakaroon ng hangaring gumawa ng mas mabuti para sa bawat isa sa kanila.
Kilala ng lahat ang batang maagang gumigising. Iilan lamang ang nakaisip na may mas malaking bagay na nagsisimula na.
Nagsimula siyang kumatok sa mga pinto at umantig ng mga puso. Kasama ang isang grupo ng mga kaibigan, bumuo siya ng pangkat na tinawag nilang Los Ángeles Custodios. At nagsimulang dumami ang mga mapagbigay na tumulong.
Unti-unting nakilala siya sa buong lungsod. Kinapanayam siya ng mamamahayag na si Euclides Ardila mula sa Vanguardia Liberal at binigyan ng pamagat ang kanyang kolum na hindi na nawalay sa kanya: “Anghel ng Hilaga”. Sinundan pa ito ng iba pang mga panayam. Maging ang mamamahayag na Pranses na si Tony Comití ay gustong makita mismo kung totoo ang mga nailathala.
Ngayon, makalipas ang 41 taon, nasasaksihan niyang nagiging realidad ang kanyang mga ginagawa. Sabi niya, isa itong pangarap na ikinatutuwa niya at isang gawaing hindi pa tapos. Ipinagpapatuloy ng pundasyong ipinangalan sa kanya ang gawaing binuo niya sa paglipas ng panahon, at umaasa siyang hindi ito magwawakas.
“Ang hindi namumuhay upang maglingkod ay hindi karapat-dapat mabuhay”.
