20 taong gulang si Douglas Hegdahl nang mahulog siya sa dagat mula sa USS Canberra, sa Golpo ng Tonkin, noong Abril 6, 1967. Ilang oras siyang inanod sa dagat bago siya iniabot ng mga mangingisda sa mga Hilagang Vietnamese. Nauwi siya sa Bilangguan ng Hỏa Lò, na tinawag ng mga bilanggo na Hanoi Hilton.
Sa loob, pinili niya ang isang estratehiyang tila hindi kabayanihan: ang pagpapanggap na tanga. Nagkunwari siyang hindi marunong bumasa o sumulat. Lubos siyang pinaniwalaan ng mga guwardiya kaya binansagan nila siyang “ang ubod ng tanga” at binigyan siya ng kalayaang magwalis sa kampo.
Sa kalayaang iyon, at sa tulong ng piloto na si Joseph Crecca, minemorya niya ang mga pangalan, petsa ng pagkakahuli, at mga detalye ng 256 bilanggo. Ginamit niya ang himig ng Old MacDonald Had a Farm upang hindi niya makalimutan ang kahit isa sa kanila.
Noong Agosto 1969, nagpasiya ang Hilagang Vietnam na palayain siya bilang hakbang sa propaganda. Tumanggi si Hegdahl dahil sa dangal. Si Commander Richard Stratton ang nag-utos sa kanya na tanggapin ito.
Pagbalik niya, iniabot niya ang bawat pangalan. Sa wakas, nalaman ng 256 pamilya kung buhay ang taong hinihintay nila.
