Noong bata pa si Leo, nahihirapan siyang kumain, pero gustong-gusto niya ang mga alfajor.
Napansin ito ni Carlos Marconi, isang opisyal ng dibisyon ng kabataan sa Rosario, at nag-alok siya ng kasunduan: isang alfajor sa bawat goal, at dalawa kung sa ulo ito naiskor. Tatlo, apat, o limang goal na ang naiskor ni Messi sa bawat laban noon, kaya mabilis niyang naintindihan ang mga patakaran. Nakahanap din siya ng paraan para samantalahin ang sistema. Kapag mag-isa siya sa harap ng goalkeeper, bahagya niyang iaangat ang bola sa pamamagitan ng isang maliit na tira at ipapasok ito sa goal gamit ang ulo para madoble ang gantimpala niya.
Pero iba ang eksenang hindi kailanman nakalimutan ni Marconi. Isang araw, umiskor si Leo ng anim na goal at tumanggap ng anim na alfajor. Maaari sana niyang sarilinin ang lahat ng iyon. Sa halip, isa-isa niya itong ipinamahagi sa mga kakampi niya at hindi siya kumuha ni isa.
Bago pa dumating ang mga tropeo at rekord, naroon na ang batang nagdiriwang kasama ang buong koponan.
