Napansin ni Marieke Voorslujis, mula sa Amsterdam, ang isang bagay na tahimik na sumasakit sa kanya: hindi na siya niyayakap ng kanyang anak tulad ng dati. Mas gusto nitong lumabas kasama ang mga kaibigan, tumingin sa kanyang telepono, makinig ng musika sa kanyang iPod. Walang masama, pagbibinata lang. Pero nami-miss niya ang mga brasong nakapaligid sa kanya.
Kaya ginawa niya ang pinakamagaling niyang gawin: maghabi. Sa tulong ng kanyang ina, gumugol siya ng halos dalawang buwan sa pagbuo ng isang kasinglaking replika ng kanyang anak, hibla kada hibla. Isang ulo na may visor, mga kamay na may kuko, itim na maong, sneakers, maging isang maliit na niniting na iPod.
“Mabuti akong ina, kaya tinatanggap ko ito”, sinabi niya sa BuzzFeed. Hindi ito isang kakaibang kapritso: paraan niya ito upang kumapit, kahit sa lana lamang, sa isang bagay na dahan-dahang inaalis ng panahon mula sa kanya.
