Matagal nang itinuring ni Paul Bishop na hindi na mahahanap ang kanyang pustiso.
Taong 2011 noon, at nag-e-enjoy ang turistang Briton sa isang araw ng pag-inom kasama ang mga kaibigan sa Benidorm. Sa pagitan ng mga baso ng beer, hindi tinanggap ng sikmura niya ang huling lagok ng cider, kaya nagsuka siya sa basurahan sa labas ng isang pub at nagpatuloy sa isa pang bar. Noon napansin ng isa sa mga kaibigan niya na nawawala ang kanyang mga ngipin. Hinanap nila ang mga ito, pero hindi sila sinuwerte.
Kinailangan niyang tapusin ang bakasyon nang walang ngipin, at gumanap pa siyang Elvis na walang ngipin sa 50th na birthday party ng isang kaibigan. Pag-uwi, gumastos siya ng humigit-kumulang 750 dolyar para sa bagong pustiso at hindi na muling inisip ang tungkol dito.
Hanggang sa linggong ito, makalipas ang 11 taon, nang dumating mula sa Spain ang isang maliit na asul na sobre na may pangalan niya. Nasa loob ang kanyang pustiso, malinis at nasa perpektong kondisyon. Paano nila siya nahanap gayong tatlong beses na siyang lumipat ng tirahan? Ilang taon na ang nakalipas, nagpa-swab test siya nang kusang-loob, at itinago ang kanyang DNA sa isang database. Nakipag-ugnayan sila sa embahada ng Britanya, na siyang nakahanap sa kanyang tirahan.
Plano ni Paul, 67, na tagapamahala sa isang club ng mga manggagawang lalaki sa Stalybridge, na ipakita sa club ang natagpuan niyang pustiso. “Nagulat ako na nag-abala pa silang hanapin ako”, sabi niya.