32 taong gulang si Munira Abdulla nang ipangharang niya ang kanyang mga bisig upang protektahan ang 4-taong-gulang niyang anak na si Omar, sa sandaling bumangga sa isang bus ang kotseng sinasakyan nila sa Al Ain, United Arab Emirates.

Halos hindi siya nasaktan sa banggaan. Ang malay niya ang kapalit nito. Tinawag ng mga doktor itong minimally conscious state, isang kalagayan sa pagitan ng pagtulog at kawalan ng malay kung saan humihinga ang katawan ngunit hindi tumutugon.
Dumaan siya sa mga ospital sa Al Ain, London, Estados Unidos, at sa huli ay Germany, habang lumalaki si Omar, nagiging adulto, at patuloy na dumadalaw sa kanyang ina nang hindi niya alam kung makikilala pa siya nito kailanman.

Noong 2018, 27 taon matapos ang aksidente, iminulat ni Munira ang kanyang mga mata sa ospital na iyon sa Germany.

Inilarawan ng doktor na gumamot sa kanya ang kaso bilang napakabihira dahil sa tagal ng panahong lumipas. At sa lahat ng posibleng salita, ang unang lumabas sa kanyang bibig ay ang pangalan ng kanyang anak: Omar.
