13 taong gulang si Austin Appelbee nang sumuong siya sa dagat nang hindi alam kung makararating siya sa pampang.
Noong Enero 30, nagka-kayak at nagpa-paddleboard ang pamilya niya malapit sa Quindalup, sa Western Australia, nang simulang tangayin sila palayo sa pampang ng hangin at agos ng tubig. Kinailangan ng kanyang inang si Joanne na gumawa ng desperadong desisyon: papuntahin si Austin sa pampang habang nanatili siya sa tubig kasama sina Beau, 12, at Grace, 8.
Sinubukan ni Austin na bumalik sakay ng kayak, pero nagsimula itong lumubog. Iniwan niya ito, hinubad ang kanyang life jacket, at nagpatuloy sa paglangoy. Matapos lumangoy nang humigit-kumulang 4 na kilometro, sa wakas ay nakarating siya sa lupa at tumakbo hanggang sa makakita siya ng telepono na magagamit niya upang tumawag para humingi ng tulong.
Nang matagpuan ng mga tagasagip si Joanne at ang dalawa pa niyang anak, humigit-kumulang 10 oras na silang nasa tubig at nasa mga 14 na kilometro sila mula sa pampang.
Pagkalipas ng walong buwan, kinilala ang kuwento ni Austin sa pamamagitan ng isa sa pinakamataas na parangal ng Australia para sa katapangan. Sa Perth, tinanggap ng binatilyo ang Clarke Gold Medal, na iginawad ng Royal Humane Society of Australasia, dahil sa mapagpasyang papel niya sa pagliligtas sa kanyang pamilya. Kinilala rin ang kanyang inang si Joanne sa pamamagitan ng Certificate of Merit dahil sa kahinahunan at husgang ipinakita niya sa gitna ng emerhensiya.
Nang tanggapin niya ang medalya, hindi inangkin ni Austin ang lahat ng papuri. Sinabi niyang ang kanyang ina ay “marahil isa sa pinakamatatapang na tao noong araw na iyon” at na para rin sa kanyang mga kapatid ang pagkilalang iyon.