Ilang taon nang magkasamang nagsisikap sina Jesús at Rosalba sa isang simpleng paraan para makaangat sa buhay. Araw-araw, dumarating sila dala ang napakalaki nilang uhay ng mais bilang sagisag at binubuksan ang “El Chuy”, ang puwesto ng esquites na itinayo nila sa loob ng mahigit 15 taon sa Makasaysayang Sentro ng Oaxaca. Ito mismo ang puwestong nagbigay-inspirasyon sa paglikha ng Elote Day.
Ginawa nilang espesyal ang kanilang negosyo. Dito nila inilaan ang kanilang trabaho at pagsisikap, at para sa marami sa kanilang mga suki, bahagi ito ng buhay sa komunidad.
Ngunit noong gabi ng Oktubre 3, nagwakas ang paglalakbay na iyon sa pinakabrutal na paraan. Sakay ng motorsiklo ang mag-asawa nang binaril sila sa San Martín Mexicapam. Pareho silang namatay sa pinangyarihan.
Ang pinakanakakagalit ay habang iniimbestigahan pa ng Tanggapan ng Piskal ang kaso at wala pang kumpirmadong motibo, nagsimulang kumalat ang mga ulat na nagpapahiwatig ng posibleng pangingikil kaugnay ng mga utang at ng tinatawag na “bayad sa proteksiyon” o bayad sa puwesto para sa kanilang negosyo. Wala sa mga ito ang opisyal na nakumpirma, ngunit nakapangingilabot kahit ang posibilidad lamang nito: na maaaring naging puntirya sila dahil sa mga taong ginugol nila sa pagtatayo ng isang negosyo.
23 araw lamang bago nito, nag-post si Jesús ng larawan nila ni Rosalba sa mismong motorsiklong iyon: “Sa mundong ito, dumaraan lamang tayong lahat. Walang permanente—hindi tagumpay, hindi kalungkutan, ni maging tayo”.
Ngayon, ang mensaheng iyon ay tila pamamaalam na hindi alam ng sinuman na binabasa nila.
Araw-araw silang lumalabas para magtrabaho. Hindi sana sila kailanman kinailangang lumabas para mamatay.
