Nawalan si Eldiara Doucette ng isang braso dahil sa isang bihirang uri ng kanser. Sa halip na manahimik tungkol sa pagkawala na iyon, nagpasya siyang magdaos ng libing para rito. Inanyayahan niya ang pamilya at mga kaibigan upang magpaalam sa bahaging iyon ng katawan na para bang isa itong tao, sa isang karanasang siya mismo ang naglarawan bilang lubhang nakapagpapagaling.
Sa isang taos-pusong mensahe, binalikan niya ang lahat ng nagawa niya sa tulong ng brasong iyon sa paglipas ng mga taon: hawakan ang mga kamay ng mga taong mahal niya, aliwin ang iba, iligtas ang mga gagamba at bulate, haplusin ang mga aso, mamitas ng mga bulaklak, at tumugtog ng mga instrumentong hindi na niya matutugtog.
Sa mahabang panahon, pabiro niyang sinasabi na ang kanyang braso “ay sinusubukan siyang patayin”. Ngunit sa huli, may iba siyang naunawaan: hindi ito ang kaaway, kundi isa pang biktima ng sakit, na gumawa ng “pinakadakilang sakripisyo” upang magpatuloy siyang mabuhay.
