18 taong gulang si Matheus Marques nang sumailalim siya sa operasyon noong Setyembre 2025. Kinailangang alisin ang tumor sa cervical spinal cord niya. Nang magising siya, hindi niya maigalaw ang katawan mula leeg pababa. Wala talaga.
Walang ipinangakong katiyakan sa kanya ang mga doktor sa Capão da Canoa, Brazil. Maaaring bumalik ang lahat ng kanyang galaw, bahagi lamang nito, o wala talaga. Iyon ang sinabi nila sa kanya, nang walang pagtatakip sa katotohanan.
Lumaki si Matheus sa isang pamilyang Kristiyano, ngunit isa ito sa mga pamilyang namana lamang ang pananampalataya nang hindi ito gaanong kinukuwestiyon. Dahil sa quadriplegia, kinuwestiyon niya ito. Nagpasiya siyang magpabautismo sa gitna ng kawalang-katiyakan, noong hindi pa niya alam kung makakalakad pa siyang muli.
“Kung hindi ko pinagdaanan ang lahat ng pinagdaanan ko, siguradong wala akong magiging relasyon sa Diyos”, pag-amin niya makalipas ang ilang buwan.
Sa tuloy-tuloy na rehabilitasyon, nagsimula siyang muling makagalaw. Una, isang daliri. Pagkatapos, isang braso. Ngayon ay nakakalakad na siya nang walang saklay, bagama’t dala-dala niya ang mga ito kung sakali.
“Gumawa ang Diyos ng mga himala, at namuhay ako nang normal”, aniya.
Patuloy pa rin ang proseso ng kanyang paggaling. Ngunit bawat hakbang na ginagawa niya ay patunay na ang isang diagnosis ay hindi palaging isang hatol.