Ipinanganak si Marissa Dees na may kondisyong nakaaapekto sa isa sa bawat 500,000 katao.
Hindi pa kailanman nakakita ng ganito ang mga doktor at sinabi nila sa mga magulang niya na hindi siya makaliligtas hanggang kinabukasan. Pero nakaligtas siya. Gayunman, sa balat niyang natatakpan mula anit hanggang puwit ng congenital melanocytic nevi, namarkahan siya sa ibang paraan: sa paaralan, tinawag nila siyang “dalmatian” at sinabihang “kalahating aso” siya. Bilang tugon, nagtago siya sa ilalim ng mga damit na may mataas na kuwelyo, kahit kasagsagan ng tag-araw at habang naglalaro ng sports.
Sumailalim siya sa unang operasyon noong anim na buwan siya at mula noon ay nagkaroon na siya ng 30 operasyon, na kinabibilangan ng artipisyal na balat at mga expander na nag-unat sa sarili niyang balat. Umaabot ang mga marka hanggang sa kanyang mga kalamnan at buto at maaari itong maging kanseroso, kaya halos lahat ng mga ito ay ipinatanggal na sa kanya. Ang likod niya, na dating natatakpan ng mga nunal at maitim na buhok, ay puno na ngayon ng mga peklat at nagdudulot sa kanya ng araw-araw na pananakit ng mga nerbiyos.
Nagbago ang lahat nang mamatay noong Abril sa ikaapat na yugto ng melanoma si Jennifer, kaibigan niyang may gayunding kondisyon. Napagtanto ni Marissa na maaari siyang patuloy na magtago o gumawa ng pagbabago. Ngayon, ipinapakita niya ang kanyang katawan online, sa suporta ng kanyang kasintahang si Norman at ng kanyang pamilya, at tumutulong siya sa iba sa pamamagitan ng Nevus Outreach: “Ito ang katawan ko, at ganito ako nilikha. Patuloy akong ngumingiti at maganda pa rin ako”.