Ilang buwan pa lamang si Alicia Cañas nang magsimula ang pang-aasar sa kanya. Hindi kamukha ng balat niya ang balat ng iba.
Nakatira siya sa Toledo, isang bayang nagtatanim ng kape sa Norte de Santander, Colombia, at mula nang ipanganak siya, mayroon na siyang genetic na sakit na nagpapatuyo sa kanyang balat hanggang sa maging matigas ito na parang balat ng puno, na para bang kahoy ito. Pinakamalubha ang epekto nito sa kanyang mga kamay at paa: matindi ang sakit at hindi ito nawawala, sabi niya. Sa loob ng 25 taon, hindi matukoy ng mga doktor sa kanayunan kung ano ang sakit niya. Nang ipanganak ang kanyang anak na si Yurley saka lamang natukoy ng mga Amerikanong doktor ang kondisyon nilang dalawa.
Wala itong lunas at hindi ito nakahahawa. Gayunman, bahagi ng nakagawian ni Alicia ang isang bagay na mahirap isipin ng marami: kada dalawang buwan, kailangan niyang gupitin at alisin ang sobrang tumutubong balat, dahil kung hindi niya ito gagawin, hindi siya makakakilos o makagagawa ng mga pang-araw-araw niyang gawain. Gayunpaman, sinabi niya sa Los Informantes: “Maraming bagay ang pinahirap ng sakit na ito para sa akin, pero sa huli, hamon ito na bumangon at lumaban araw-araw”.
