James Maroon, ilk uçağın World Trade Center’a çarptığını gördüğünde 29 yaşındaydı.
2001’de o sabah kulelere doğru yürürken yalnızca birkaç blok ötedeydi. Babası içeride çalışıyordu. Bir daha dışarı çıkamayan insanlar tanıyordu. O zamandan beri Manhattan’ın o köşesi onun için yalnızca bir adres değil — içinde taşıdığı bir yer.
Bugün, 54 yaşında, her gece oraya dönüyor. Haftada beş kez, gece yarısı ile gün doğumu arasında ekibiyle birlikte anıtın yansıtma havuzlarının suyuna giriyor.
Her havuzu onlarca kez vakumluyor, ziyaretçilerin ellerinden düşen yaprakları, bozuk paraları ve oyuncakları çıkarıyorlar. Kulelerin bir zamanlar durduğu tam da yerde, neredeyse hiç kimsenin görmediği bir iş.
Maroon, bunun çok ağır olacağı için o günü her gün düşünmemeye çalıştığını söylüyor. Ancak yıldönümü yaklaşırken anılar kendiliğinden geri dönüyor. Yine de her gece suya dönüyor.
Video: