Sofía, arkadaşlarıyla yaptığı bir kutlama sırasında kalbi durduğunda 11 yaşındaydı.
Arjantin’in Tandil kentinde yaşıyordu ve doğuştan gelen bir kalp rahatsızlığı olan uzun QT sendromu vardı. Hospital Italiano’ya sevk edildi ve burada 23 gün hastanede yattı. Nörolojik hasar geri döndürülemezdi, ancak beyin ölümü gerçekleşmemişti. Orada ebeveynleri en zor kararı verdi: invaziv müdahaleleri sürdürmemek ve organlarını bağışlamak.
«Bizim için en zor kısım bağlantıyı kesmekti» dedi annesi Eugenia Miramont. Sofía’nın böbrekleri ve karaciğeri üç çocuğa nakledildi. Donör Kişi Günü’nde Eugenia, bu kararda yas sürecini atlatmanın farklı bir yolunu buldu: «Bu acıdan iyileşmeme yardımcı oluyor, çünkü kızınız sayesinde başka hayatların var olduğunu bilmek iyileşmenize yardımcı oluyor».