Salta Kamu Anne ve Çocuk Hastanesi’nde, yeni doğmuş bir bebek vardiya vardiya yalnız başına ağlıyordu.
Sürekli bakım gerektiren bağırsak yetmezliğiyle dünyaya gelmişti. Anne babası onu terk etti. Mahkeme, evlat edinilmeye uygun olduğuna karar verdi.
Sonra arayış başladı. Tüm eyalette evlat edinmek için kayıtlı yalnızca 17 aile vardı. Neredeyse hepsi sağlıklı bebekler istiyordu. Yargıç Claudia Güemes ülke çapında kamuya açık bir çağrı yaptı. Kimse yanıt vermedi.
Bu arada, biri istenmeden zaten onunla ilgileniyordu. Hastanede hemşire olan Teresita, vardiyalarında onun ağladığını duyuyor ve görevi olmadığı hâlde fazladan kalıyordu. Günler geçtikçe, bu fazladan zaman bir alışkanlığa dönüştü. Alışkanlık sevgiye dönüştü.
Bebeğe kimsenin başvurmadığını öğrenince, kız kardeşlerinden biriyle birlikte onu nasıl evlat edinebileceğini sormaya gitti.
Yargıç Güemes tereddüt etmedi: «Bundan daha mükemmeli olamazdı», diye düşündü bunu öğrendiğinde. Onunla bizzat görüştükten sonra, bunu açıkça doğruladı: «Çocuğa duyduğu sevgi çok dokunaklı. Onun için ideal anne o».
Bebeğe Serafín adını verdiler. Yeni ailesiyle çevrili olarak evlat edinme öncesi bakıma yerleştirildi: Teresita’nın anne babası ve onu karşılamak için orada bulunan beş kardeşi.
Hasta olduğu için onu kimse istemedi. Bir hemşire ise onu istedi, çünkü o onundu.
