Ghislain Quiroz Carrizo, Conchalí’de Mariana Sepúlveda’nın evinden sadece birkaç metre ötede yaşıyordu. Çocukları onun kardeşleriyle oynardı. Ve 18 yıl boyunca, aile cevap ararken kimse ondan şüphelenmedi. “
«Onlarla pek bir ilişkimiz yoktu, ama çocuklarımız—küçük olanlar—suçu üstlenen kişinin çocuklarıyla oynuyordu. Onun iki çocuğu ve bir partneri vardı; erkek kardeşi de orada yaşıyordu; o evde çok sayıda insan vardı. Ama onlarla gerçekten iletişim kurmazdık. İşe gitmek için evden çıkarken birbirimizi görürdük ya da bazen oğlumun geçitte futbol oynamasını izlerdim; oğlum onun oğluyla oynardı, ama aramızda gerçekten sohbet edecek bir yakınlık yoktu», Mariana’nın babası kabul etti ve en tuhaf kısmı da ekledi: «diğer komşuların yaptığı gibi, geçitte defalarca mum ışığında nöbet tutup dua etmek için toplandığımızda onların bize destek olmak için hiç yanımıza geldiklerini hatırlamıyorum, ama onların hiç yanımıza geldiklerini hatırlamıyorum».
6 Eylül 2026 Pazar günü Ghislain Quiroz Carrizo, 5. Polis Karakolu’na kendi isteğiyle giderek itirafta bulundu: Mariana’yı 2008’de öldürdüğünü, cesedini kendi arazisine gömdüğünü ve 2013’te cesedi çıkarıp çöpe atarak ortadan kaldırdığını söyledi. Savcı Marcelo Cabrera, anlatımın bir bölümünü doğrulayan kanıtların zaten bulunduğunu söyledi ve 8 Eylül’de odasında bir kemik örneği bulunduğu ortaya çıktı, ancak bunun ona ait olup olmadığı henüz doğrulanmadı.
Ancak Mariana’nın babası Luis Sepúlveda, anlatılanların tamamına inanmıyor. Bunu televizyonda açıkça şöyle ifade etti: «eğer bu gerçekse, kızım oradaysa ve bunu o yaptıysa, bunu tek başına yapmadı». Kuşkusunu besleyen ve peşini bırakmayan bir ayrıntı var: Quiroz’un oğlu kısa süre önce kendi çocuklarından birine yaklaştı, ona sarıldı ve ondan af diledi. «Bu, önceden planlanmıştı. Yani mesele benim bir çukur kazıp bir insanı gömmemden ibaret değil. Ailesi biliyor olmalıydı».
Ve sözlerini şöyle tamamladı: «Tek istediğim, polisin işini gerektiği gibi yapması, bunun sona ermesi, bizim huzura kavuşabilmemiz ve kızımızı bulabilmemiz».