Deanna Dikeman, Iowa, Sioux City’deki anne babasına her veda ettiğinde kamerasını çıkarıyordu. Onlar hep oradaydı; araba uzaklaşırken evlerinin kapısında durup el sallıyorlardı. O kadar küçük, o kadar tekrar edilen bir jestti ki neredeyse fark edilmiyordu. Neredeyse.
1991’den başlayarak 27 yıl boyunca Deanna bu ritüeli hiç aksatmadan fotoğrafladı. ‘Leaving and Waving’ adını verdiği seri, yalnızca vedalardan fazlasını taşır oldu: anne babasının bedenlerinde zamanın geçişini, yaşlanıp sonra ortadan kaybolan bir köpeği, arka koltuktaki bir çocuktan kendi başına direksiyon başına geçen kendi oğlunu yakaladı. Aynı kapı eşiğinde çerçevelenmiş koca bir hayat.
Annesi Ekim 2017’de öldüğünde, Deanna o kapıyı bir kez daha fotoğrafladı. Orada kimse yoktu. Havada bir el yoktu, garajdan gelen bir gülümseme yoktu. Sadece boş ev vardı. Ve ona hepimizin bildiği ama unuttuğu bir şeyi hatırlatan da işte o görüntüydü — yokluğun görüntüsü: bir noktada, hiçbir uyarı olmadan, son veda gelir. 💛
Fotoğraflara bakın: