2020’de, pandeminin ortasında Vitória Micall 25 yaşındaydı ve ilk kızını bekliyordu. COVID-19’a yakalandığında 37 haftalık hamileydi ve sağlık durumu hızla kötüleşti.
Akciğerleri ciddi şekilde etkilendi ve doktorlar acil sezaryen yapmak zorunda kaldı. İşlemin ardından Vitória entübe edildi ve doğrudan yoğun bakım ünitesine nakledildi.
Yoğun bakımda kalp ve solunum durması yaşadı. Oksijensiz kalması ciddi beyin hasarına yol açtı ve hayatını tamamen değiştirdi.
Sonunda eve dönebildiğinde Vitória artık yürüyemiyor veya konuşamıyordu. Ayrıca nefes almasına yardımcı olması için bir beslenme tüpüne ve trakeostomiye ihtiyaç duyuyordu.
Dört yıl sonra, 2024’te 29 yaşındaydı ve kendisine bakan annesi Maria ile birlikte Fortaleza’da yaşıyordu. O sırada 4 yaşında olan kızı Louise, babasıyla birlikte yaşıyor ve Vitória’yı 15 günde bir ziyaret ediyordu.
Yaralarının ciddiyetine rağmen ailesi küçük iyileşmeler fark etmeye başladı. Bunlardan biri özellikle önemliydi: Vitória kızını gözleriyle takip etmeye başlamıştı.
Doktorlar yaraların geri döndürülemez olduğunu düşünüyordu ve Vitória’nın fizik tedavi ile konuşma terapisi de dahil olmak üzere yoğun rehabilitasyon tedavisine ihtiyacı vardı. Ancak sağlık sigortası yalnızca haftada iki adet bir saatlik fizik tedavi seansını ve bir adet yarım saatlik konuşma terapisi seansını karşılıyordu.
Eylül 2024’te Brezilyalı kuruluş VOAA, tedavisinin finanse edilmesine yardımcı olmak için bir kampanya başlattı. Hedef R$160.000 toplamaktı ve sonunda R$70.000’dan fazlası toplandı.
Para, fizik tedavi ve hidroterapinin yanı sıra ilaçlar ve tetkikler gibi tedavilerin finanse edilmesine yardımcı oldu.
COVID’in hayatını değiştirdiği günden dört yıl sonra Vitória, günlük faaliyetlerinin çoğunda hâlâ ailesine bağımlı. Ancak kaybettiği bazı işlevleri yeniden kazanma umuduyla adım adım ilerlemeye de devam ediyor.