En zor olan yalnızca yüzünün değişmesini izlemek değil, başkalarının ona bakış biçimiyle yaşamayı öğrenmekti.
Victoria Wright henüz 4 yaşındayken çenesi olağandışı biçimde büyümeye, gözleri ise daha belirgin hâle gelmeye başladı. Birkaç testin ardından, çene ve üst çene kemiklerinin yeniden yapılanmasını etkileyen nadir bir genetik durum olan çerubizm teşhisi kondu.
Fiziksel değişimler hikâyenin yalnızca bir parçasıydı. Küçük yaşlardan itibaren bakışlara, hakaretlere ve alaylara katlanmak zorunda kaldı. İlkokulda başka bir çocuk çenesiyle dalga geçtiğinde hissettiği utancı hâlâ hatırladığını söyledi. Yetişkin olduğunda bile komedyenlerin yaptığı şakaların hedefi oldu.
Yıllar içinde karmaşık tıbbi süreçlerle de karşılaştı. Görme yetisini korumak için ameliyatlar geçirdi, ancak yalnızca görünüşünü değiştirmeyi amaçlayan estetik işlemler yaptırmamaya karar verdi.
Tutumu hiçbir zaman ameliyata karşı olduğu yönünde olmadı. Hatta çerubizmi olan başka kişilerin ameliyat olmayı seçtiğini ve bu kararın onlar için doğru olabileceğini açıkladı. Kendi durumunda, yüzünün kimliğiyle derinden bağlantılı olduğunu söylüyor; bir gün başka bir işlem yaptırmaya karar verirse, bunu başkalarının beklentilerini karşılamak için değil, kendisi için yapacağını belirtiyor.
Bugün halkla ilişkiler alanında çalışıyor, yüz farklılıklarına sahip kişilerin haklarını savunuyor ve aynı zamanda bir kız çocuğunun annesi.
Hayatının büyük bir bölümünü yüzünü değiştirmesi gerektiğini duyarak geçirdikten sonra, yüzüyle ilgili ne yapacağına karar verebilecek tek kişinin kendisi olduğuna karar verdi.