O sabah, Arjantin’in Misiones bölgesinde öğretmen Noelia Bairros okulun kapısında hareketsiz duruyordu. 2018 yılında bir pazartesi günü saat 7:30’du ve yılın ilk kırağısı henüz düşmüştü. Her yer bembeyazdı ama onu şaşırtan, bu beyazlığın ortasında gördüğü şeydi. Bunun üzerine telefonunu çıkarıp onun fotoğrafını çekti.
Adı Axel Yamil Antúnez’ti ve 6 yaşındaydı.

Axel şafak sökmeden kalkmıştı. Sırt çantasıyla 3 kilometre yürümüş, iki dereyi geçmiş ve Colonia Caa Guazú’daki 196 No’lu Okula ulaşmak için düzlük boyunca yürümeye devam etmişti. Bölgede ulaşım imkânı yoktu, bu yüzden kardeşleriyle birlikte her gün okula yürüyerek gidiyordu.
Ve bunu yapan yalnızca o değildi. Noelia’nın söylediğine göre o gün devamsızlık yapan yoktu. “Herkes gelmişti.”
Çünkü tek zorluk soğuk değildi. Yazın çocuklar aynı 3 kilometreyi güneşin altında yürüyordu. Okula yalnızca yağmur yağdığında ve kabaran derelerden geçmek imkânsız hâle geldiğinde gidemiyorlardı.
Binlerce kişi için bu olağanüstü bir fotoğraftı. Axel içinse eğitim almak üzere her gün izlediği sıradan bir yoldu.
Ancak bu görüntü, hayal edebileceğinden çok daha fazlasını değiştirdi.
Fotoğraf viral olduktan sonra Axel ve ailesine yardımlar gelmeye başladı. Aylar sonra küçük çocuk sınıfını üstün başarıyla geçti ve okulu tarafından takdir edildi, ailesi ise yağmur yağdığında çatıdan içeri su girmesi konusunda artık endişelenmek zorunda kalmayacakları yeni bir eve taşınmaları için destek aldı.

Destek, internet bağlantısı gibi iyileştirmeler alan okuluna da uzandı; bir kuruluş da Axel’in giysileri, ayakkabıları ve okul malzemelerinin masraflarını karşılamaya yardımcı olmak için aileye her ay para vermeye başladı.
