1990’da HBO, Child of Rage adlı bir belgesel yayımladı. Belgeselde, mavi gözlü ve sakin ses tonuna sahip 6 yaşındaki bir kız ailesine nasıl zarar vermek istediğini sakince anlattı.
Adı Beth Thomas’tı.
Kimse böyle bir son beklemiyordu, çünkü onun başlangıcını kimse görmemişti. Bebekken biyolojik babasının cinsel istismarına uğradı. Daha sonra küçük kardeşi Jonathan’la birlikte Tim ve Julie Tennent’in yanına taşındı. Ama hasar çoktan verilmişti. Doktorlar buna bir ad verdi: tepkisel bağlanma bozukluğu. Kimseye güvenmeyi öğrenememiş ve kontrol yoluyla kendini güvende hissetmeye çalışan bir çocuk.
Anlatılanlara göre Jonathan’a zarar verdi, bıçakları sakladı ve ailenin hayvanlarına kötü davrandı. Nisan 1989’da ailesi onu özel bir bağlanma merkezine götürdü.
Bilinen tek yol bu. Yoğun ve son derece tartışmalı bir terapiydi: Amerikan Tabipler Birliği bunu sözde bilimsel ve istismarcı olarak değerlendiriyor. Başka vakalarda ise trajediyle sonuçlandı.
Bilinen şu ki Beth, daha sonra bağlanma sorunları yaşayan çocuklar konusunda uzman Nancy Thomas tarafından evlat edinildi. Devlet okuluna gitti. Hemşirelik eğitimi aldı.
Bugün Arizona’daki Flagstaff Medical Center’ın yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kayıtlı hemşire olarak çalışıyor. Nancy Thomas’la birlikte More Than a Thread of Hope adlı kitabı yazdı ve bir zamanlar kendisi gibi olan çocuklara sahip ailelere yardımcı oluyor.
Medya ona psikopat bir çocuk dedi. Bu etiket abartıydı. Yaşadığı şey çok büyük bir travmaydı.
Bir zamanlar insanları korkutan kız, şimdi en savunmasız olanlara bakıyor.