Benicio Hoffmann yedi yaşında ve o gün tek istediği Brezilya’nın Curitiba kentindeki mahallesinde bisikletiyle dolaşmaktı. Düştü, park edilmiş bir arabaya çarptı ve korkmuş herhangi bir çocuğun yapacağı gibi kaçmak yerine, ne yapacağını düşünerek orada kaldı.
Bir kâğıt parçası aldı ve çocuksu, acemice el yazısıyla şunu yazdı: «Günaydın. Arabanıza çarptım. Bisikletimden düştüm. İşte babamın telefon numarası». Notu ön cama bıraktı ve doğru olanı yaptığını bilerek sakince uzaklaştı.
Aracın sahibi Marcelo, notu okuyana kadar çiziği fark etmemişti bile. Küçük çocuğun dürüstlüğünden etkilenen Marcelo, onarım için hiçbir ücret talep etmemeye karar verdi. Benicio’nun babası Marcel Weiss Hoffmann daha sonra, oğlunun bir çözüm bulana kadar rahat etmeyeceğini söyledi. Bazen sorumluluk konusundaki en büyük ders, en az yaşa sahip olandan gelir.