Tamara 14 yaşındaydı ve kendi trajedisini ayrıcalıklı bir noktadan izliyordu: karşıdaki balkon.
6 Ocak 2012’ydi, Pergamino’da. 16 yaşındaki Iván Hortiguera, zamana karşı yarışı uyku kazandıktan sonra onun yanında uyuyakalmıştı. Babası Norberto Núñez, sabah saat 9’da işten döndü ve onları yatakta buldu. Ardından gelen bir bağırış değildi: dayaktı. Bayılana kadar gencin çenesini ve burun septumunu kırdı. Bir komşu geri kalanını penceresinden duydu: kırılan camlar, «ya atla ya da seni ben atarım», ardından da Iván’ın son saniyeye kadar boynundan tutulmuş halde boşluğa çapraz şekilde düşen bedeni.
Adli incelemeler, ellerinde savunma yarası olmadan bilinçsiz halde düştüğünü doğruladı. Núñez, gencin «kendi isteğiyle atladığını» iddia etti, ancak tanıklar ve daha önceki tehditleri onun ömür boyu hapis cezasına çarptırılmasına yol açtı. Kız kardeşi Lucía, zaman hiç geçmemiş gibi o günün her ayrıntısını hâlâ hatırlıyor.