Hep birlikte yemek yapıyorlardı ki en küçükleri hiç beklenmedik bir anda şu sözleri ağzından kaçırdı: «anne, sen bir erkeksin».
İlk başta kimse gülmedi. Anne ona baktı, elindekini bıraktı ve acele etmeden, ciddi ciddi konuşmak için onu kanepeye götürdü. Ona tamamen haksız olmadığını açıkladı: doğduğunda onun da küçük bir erkek çocuk olduğunu, zamanla içinde bazı şeylerin değişmeye başladığını, o küçük çocuğun olmak istediği kişi olmadığını hissettiğini söyledi. Bunu, gerçek olduğu ortaya çıkan bir hikâye anlatır gibi anlattı.
Haftalar önce bir restoranda bir hayranını düzeltmiş olan aynı kadın —«Ben bir anneyim», onlara sunucu olarak adıyla değil, kendisi için en önemli olan unvanla hitap etmelerini söylemişti— tencereler ve kahkahalar arasında başlayan bir konuşmadan beklemeyeceğiniz bir şeyi itiraf etti: oğlu, farkında olmadan, hayatının en zor anında onu kurtarmıştı.
