Betty Vetuskey bir an bile tereddüt etmedi.
Doktorlar 16 yaşındaki oğlu Ray için diyalizin işe yaramadığını ve tek çözümün organ nakli olduğunu söylediğinde Betty 52 yaşındaydı. Doktorlar açıklamalarını bitirmeden elini kaldırdı. Mart 1978’di; Rochester, New York’taydılar.
Ameliyat günü yan yana sedyelere yatırılıp el ele tutuştular. Betty ağlıyordu. Yalnızca müziği düşünen bir gencin sakinliğiyle Ray, Genesis konserine gideceğini ve konseri kaçırmayacağını söyleyerek annesine endişelenmemesini söyledi. Üç hafta sonra ön sıradaydı. Biletleri hâlâ duruyor.
Bağışlanan bir böbrek genellikle 15 ile 20 yıl arasında dayanır. Annesinin yaşı da hesaba katıldığında Ray’in böbreği henüz 100 yaşına bastı ve 64 yaşındaki bir adamın vücudunda hiçbir aksama olmadan çalışmaya devam ediyor—Strong Memorial Hospital’daki nakil sonrası en uzun süre yaşamış hasta. Yılda bir kez kontrole gidiyor ve doktorlar böbreğin ömrü boyunca dayanmasını umuyor.
Betty 2008’de öldü. Haziran ayında 100 yaşına basacaktı. Ray, gökyüzünde sonsuza dek kalmasını sağlamak için onun adına bir yıldız kaydettirerek annesini onurlandırdı. «Her gün onu düşünüyorum», diyor. «O hep yanımda».