Büyük kızının bir planı vardı: Babasının ona, kendisiyle kız kardeşinin okula gidebilmesi için bir araba alması.
Bu argüman çürütülemez gibiydi: «Sen Carlos Tévez’sin. Kızına nasıl araba almazsın?». Para boldu. Ama Apache’nin yanıtı farklıydı.
«Bir araba istiyorsan, paranı biriktir ve kendin al». Tévez, McDonald’s’ta çalışmaya kadar varması bile onu rahatsız etmezmiş; yeter ki bu ona kendi elleriyle bir şey kazanmanın nasıl bir his olduğunu öğretsin.
Bunu iyi biliyor. İlk arabasını 21 yaşına gelene kadar alamadı; ondan önce babasına bir ev alabilecek kadar çoktan çalışmıştı.
«Zor ama bunu öğrenmesi gerekiyor», diye itiraf etti.
Para bir çocuğa rahatlık sağlayabilir. Ama bazen, bir ebeveynin ona verebileceği en büyük şey, kendi parasını kazanma deneyimidir.