Nisan 2003’te, 27 yaşındaki makine mühendisi ve dağcılık tutkunu Aron Ralston, Amerika Birleşik Devletleri’nin Utah eyaletindeki Bluejohn Canyon’a tek başına gitmek üzere yola çıktı. Güzergâhını kimseye bildirmemişti ve yanında sınırlı miktarda erzak vardı. Dar bir geçitten inerken yaklaşık 363 kilo ağırlığındaki bir kaya yerinden koparak sağ kolunun üzerine düştü ve kolunu hareketsiz bıraktı.
Ralston kayayı hareket ettirip kolunu kurtarmaya çalışarak saatler geçirdi, ancak tüm çabaları sonuçsuz kaldı. Zaman geçtikçe suyu azalmaya, fiziksel durumu da kötüleşmeye başladı. Birkaç gün mahsur kaldıktan sonra, ailesi için bir video kamerayla mesajlar kaydetti; kanyondan canlı çıkamayacağına büyük olasılıkla inanıyordu.
Beşinci gün, hayatta kalmasını sağlayacak kararı verdi. Küçük bir çok amaçlı alet kullanarak mahsur kalan kolunu dirseğinin altından kesti. Operasyon yaklaşık bir saat sürdü; kendini kurtarmayı başarana kadar doku, kas ve kemiği kesti. Ardından kanamayı kontrol altına almak için doğaçlama bir turnike uygulamak zorunda kaldı.
Ancak kayanın altından kurtulması güvende olduğu anlamına gelmiyordu. Ralston hâlâ bir kaya duvarından yaklaşık 20 metre aşağı inmeli ve başka yürüyüşçüler bulmadan önce çölde birkaç kilometre ilerlemeliydi. Sonunda, yetkililere haber veren ve helikopterle tahliye edilmesini sağlayan bir grup Hollandalı turistle karşılaştı.
Ralston hayatta kaldı ve kolunu kaybettikten sonra bile dağcılığa devam etti. Hikâyesi olağanüstü bir hayatta kalma örneğine dönüştü; daha sonra Between a Rock and a Hard Place kitabında anlatıldı ve Danny Boyle’un yönettiği 127 Hours filmiyle beyaz perdeye aktarıldı. Tek başına çıkılan bir gezi olarak başlayan şey, sonunda geriye kalan tek seçenek hayatta kalmak için mücadele etmek olduğunda bir insanın ne kadar ileri gidebileceği üzerine bir hikâyeye dönüştü.