Yetmiş hasta insanın gidecek hiçbir yeri yoktu. Rahibe Dulce onları geriye kalan tek yere götürdü: Salvador de Bahia’da yaşadığı manastırın tavuk kümesine.
1930’lardı. Tavuklardan önce, iki başka yerden daha çıkarılmıştı. Önce şehirdeki bir adada terk edilmiş evleri denedi. Sonra boş bir balık pazarı. Her ikisinden de tahliye edildi.
Tavuk kümesi üçüncü girişimdi. Ne yatağı, ne doktoru, ne de tek kuruş parası vardı. Yoksul bir hastanın zengin biriyle aynı bakımı hak ettiğine inanan, yirmili yaşlarının başında bir rahibe vardı.
Dulce Lopes Pontes, 1914’te aynı şehirde doğmuştu. 13 yaşında, teyzesiyle yoksul bir mahalleyi ziyaret ettikten sonra bunun kendi hayatı olacağına karar verdi: kimsenin ilgilenmek istemediği insanlarla ilgilenmek.
Tavukların arasında başlayan şey, 1959’da 150 yatakla açılan Santo Antônio Hastanesi’ne dönüştü. Yıllar içinde günde 3.000 hastaya kadar hizmet vermeye başladı. Bugün Obras Sociais Irmã Dulce adıyla, Brezilya’nın dört bir yanından gelen kalabalıklara hizmet vermeyi sürdürüyor.
1988’de Nobel Barış Ödülü’ne aday oldu. Papa II. John Paul ile birden fazla kez görüştü.
13 Mart 1992’de, ödünç alınmış bir tavuk kümesiyle başladığı aynı şehirde öldü.
13 Ekim 2019’da, Aziz Petrus Meydanı’nda Papa Francis onu aziz ilan etti. Brezilya’da doğup aziz ilan edilen ilk kişi oldu.
Kimse bir başlangıcı gerçekleştiği yere göre ölçmez. Onu, orada vazgeçmemeye karar veren kişiye göre ölçerler.