Roberto Carlos saatler ya da kıyafetler satın almadı. Futbolcu olarak aldığı ilk maaşıyla, yıllardır Brezilya’nın çiftliklerinde tahta çamaşır tahtaları üzerinde çamaşırları elle yıkayan annesi için bir çamaşır makinesi bulmaya doğruca gitti.
Onu annesine verdiğinde, annesi ona öylesine sıkı sarıldı ki Roberto Carlos o anda fedakârlığın gerçek ağırlığını anladı. Babası için de bir hediye getirdi: bir araba değil, bir bisiklet.
Çünkü onun evinde lüks hiçbir zaman amaç olmadı; önemli olan jestti. Yıllar sonra, dünya futbolunun bir efsanesi hâline gelmiş olsa da aynı cümleyi tekrarlamaya devam ediyor.
İşte bu yüzden, dünyanın en büyük stadyumlarına ulaşmış olsam da nereden geldiğimi hiç unutmadım: sevginin emekle ölçüldüğü mütevazı bir evden”, dedi Brezilyalı.