Herhangi bir şehirde yürüyün ve başınızı kaldırıp bakın. Geçmişin binalarında silmeler, oymalar, kabartmalar vardı — her cephe küçük bir sanat eseriydi. Bugünküler düz çizgili kutular. Bu değişim tesadüf değildi; bir adı ve bir tarihi var.
20. yüzyılın başında, mimar Adolf Loos süslemeyi doğrudan hedef alan fikirler yayımladı ve kısa süre sonra Bauhaus her şeyi özetleyen bir ifadeyi yaygınlaştırdı: biçim işlevi izlemelidir. O andan itibaren, güzellik hızlı ve ucuza üretilebilmekten daha az önem taşımaya başladı.
Bugün hâlâ onların yüz yıldan daha uzun süre önce verdiği o kararın içinde yaşıyorsunuz. Mobilyalarınız, ofisiniz, hatta yaşadığınız sokak bile o görünmez mirası taşıyor. Sizce ne oldu, pratiklik mi kazandık yoksa bir daha geri alamayacağımız bir şeyi mi kaybettik?