Marycarmen Caro Gastelum 24 yaşındaydı ve Tijuana’daki Hospital Guadalajara’da uzun bir vardiyayı henüz tamamlamıştı.
2da ve Negrete’de, tam şehir merkezinin kalbinde, bir adamın tekerlekli sandalyede oturmuş, ayağını musluk suyuyla tedavi etmeye çalıştığını gördü; adam bir karton kutunun üzerinde oturuyordu. İki yıl önce, tromboz nedeniyle ayak parmaklarının birkaçı ampute edilmişti. O zamandan beri tek tedavisi buydu.
Marycarmen bir eczaneye girdi, eldiven ve temel malzemeler satın aldı ve tam orada, kaldırımda, onu tedavi etmek için diz çöktü.
Ertesi gün, ona bakmayı sürdürmek için aynı saatte geri döndü. Yoldan geçen bir adam onu tebrik etmek için yanına geldi ve dört bandaj daha getirdi.
Hikâyenin viral olduğunu fark etmedi bile. Hastaneden bir meslektaşı ona söyledi.
Bazen en büyük şifa ameliyathanede değil, bir kaldırımda bulunur.
