Teresa ve Anna giyinmeyi, yemek yemeyi, yazı yazmayı ve saçlarını yapmayı ayaklarıyla öğrendi. Bunu kendi tercihleriyle yapmadılar: Kolları olmadan, uzuv gelişimini etkileyen doğuştan bir durumla dünyaya geldiler.
Evlat edinme yoluyla kardeşler. Aynı anne onları küçük yaşlardan itibaren büyüttü ve onlara herhangi bir terapiden daha önemli bir şeyi öğretti: yapabileceklerine güvenmeyi. Aynı duruma sahip olsalar da her biri günlük yaşamını sürdürmek için kendi yollarını buldu.
Zor olan dışarıdan gelenlerdi. Uzun uzun bakışlar, incitici yorumlar, önyargı. Teresa, birlikte dışarı çıktıklarında insanların onlara «hayvanat bahçesinde sergilenen canlılarmış gibi» baktığını hissettiğini söylüyor. Üstelik ilgi odağı olmak istemiyorlar.
Sosyal medya hesaplarını açmalarının nedeni de bu: günlük rutinlerini göstermek, soruları yanıtlamak ve engelli bir kişinin eğitim alabileceğini, çalışabileceğini, arkadaşları olabileceğini ve hayallerine ulaşabileceğini göstermek. Mesajları tek bir cümleyle özetlenebilir: onlar da herkes gibi, yalnızca bazen işleri farklı şekilde yapıyorlar. ❤️
Video: