Heloísa ve Helena birbirlerinden ayrı bir hayatı hiç tanımadı.
Başları kaynaşmış olarak doğdular; beyin dokusunu ve kan damarlarını paylaşıyorlardı. Brezilya’daki Hospital das Clínicas de Ribeirão Preto’dan bir ekip, bir yıldan uzun süre boyunca BT taramaları, MR görüntüleri, sanal gerçeklik ve 3D modeller kullanarak her adımı planladı. İlk üç ameliyatta paylaştıkları yapıların yaklaşık %75’i ayrıldı; dördüncü ameliyatta kafataslarını kapatmaya yetecek kadar deri sağlamak için genişleticiler yerleştirildi.
2 yaş 7 aylık oldukları 15 Ağustos’ta beşinci ve son ameliyat gerçekleştirildi: 15 saat ve 50’den fazla sağlık çalışanı. İkizleri ayırmayı başardılar. Ancak dakikalar sonra, sağlık ekibine göre, bedenleri istikrarsızlaştı: kızlardan birinin tansiyonu çok düşük, diğerininki ise çok yüksekti. Helena’nın saat 23:12’de, Heloísa’nın ise 23:26’da kalbi durdu. Doktorlar onları 25 dakika boyunca yeniden hayata döndürmeye çalıştı. Helena’nın öldüğü saat 23:37’de, Heloísa’nınki ise 23:51’de açıklandı.
Babaları Amarildo ekibe teşekkür etti: «Kaybettiğiniz her çocuk bir yenilgidir, kurtarmayı başardığınız her çocuk ise bir zafer. Eminim zaferleriniz yenilgilerinizden çok daha fazladır». Kızlar ertesi gün, şehirleri São José dos Campos’ta toprağa verildi.