Ciudad Juárez’deki bir köşede Moy, iki burrito ve bir meşrubatla hazır bir şekilde bekliyor; menü elli peso, her günkü teklifin aynısı.
Onun adı Moisés Cuéllar Hernández, 24 yaşında ve belden aşağısında hareket bırakmayan bir motor engelle doğmuş. Kimse ona hiçbir şey vermedi. Kendi elleriyle hazırladığı şeyleri satarak her sabah orada tezgâhını kurmayı seçti.
Ondan alışveriş yapanlar her zaman aynı hikâyeyi anlatıyor. Önce gülümseme, ardından nazik muamele, her türlü acımadan önce hizmet etme arzusu. O, merhamet istemiyor. Müşteri istiyor.
Moy, tüm kalbiyle sadık bir Chivas de Guadalajara taraftarı. Hayali ne büyük ne de imkânsız. Bir gün o stadyuma girmek ve köşesinden takip ettiği oyuncuları yakından görmek.
O gün gelene kadar satmaya devam ediyor. Çünkü bazı zaferler sahada değil, her gün aksatmadan bir köşede dimdik durarak kazanılır.
