Archie yıllarını karanlık bir odaya kilitli geçirdi. Hasta olduğu için değil, birilerinin insanların onu o hâlde görmesinden utanması nedeniyle: kafasındaki, tüm yüzünü şekilsiz hâle getirene kadar büyümeye devam eden bir tümörle.
Kitle gizlenemeyecek kadar büyüdüğünde, sahibi en acımasız kararı verdi: onu sokağa çıkarıp orada, tek başına, neredeyse yürümesine bile izin vermeyen o yükle kendi başının çaresine bakmak üzere bıraktı. Bir kadın onu bulup öylece geçip gitmeye gönlü elvermeyene kadar kimse yardım etmek için durmadı.
O kadın, onu kurtarmaya çalışmak için, aşırı durumlarda hayvanları kurtarmasıyla tanınan Meksikalı aktivist Arturo Islas Allende ile güçlerini birleştirdi. Archie şu anda tıbbi değerlendirmeden geçiyor: tümörün ameliyat edilip edilemeyeceğini belirlemek için gerekli tüm testler yapılıyor. Bunca tecrit ve terk edilmenin ardından nihayet biri onun gözlerinin içine bakıyor. Bir hayvan için yardım aramak yerine onu saklayan nasıl bir insan olabilir?