Eskiden bir bebeğin dünyaya gelmesi, akrabalarla dolup taşan bekleme salonları, yeni doğanın elden ele dolaştırılması ve bitmek bilmeyen, istenmemiş tavsiyeler anlamına gelirdi. Ancak yeni bir ebeveyn dalgası bu geleneğe kesin bir dille karşı çıkıyor; bu da aile içinde, kimi öfkelendirip kimi alkışlamaya yönelten hararetli bir tartışmayı körüklüyor.
«Bebeğe bakmak da dokunmak da yasak» sloganıyla, giderek daha fazla çift doğumdan sonraki ilk birkaç hafta boyunca «sıfır ziyaret» kuralını uyguluyor. Hastaneye gitmek yok, evde sürpriz ziyaretler yok; ayrıca kimsenin yeni doğanı öpmesine ya da kucağına almasına, hatta ellerini iyice yıkayıp maske takmadan yakınına gelmesine bile izin verilmiyor.
Bu tutumu savunanlara göre nedenler açık: yeni doğanın hassas bağışıklık sistemini virüslerden korumak, doğum sonrası dönemde annenin ruh sağlığını gözetmek ve ebeveynlerin misafir ağırlama stresi yaşamadan yeni rutinlerine alışmalarına olanak tanımak.
Öte yandan büyükanne ve büyükbabalar, teyzeler, halalar, amcalar, dayılar ve yakın arkadaşlar derin bir hayal kırıklığı yaşadıklarını dile getiriyor; yeni kuşağı «aşırı tepki vermekle» ve ailenin en yeni üyeleriyle tanışma haklarını ellerinden alarak duyarsız davranmakla suçluyorlar.
Bu, bebeğin huzurunu ve sağlığını korumanın akıllıca bir yolu mu, yoksa aileyi tecrit eden modern bir paranoya mı?