Robyn doğduğunda 328 gram ağırlığındaydı, bir paket şekerin üçte biri kadar. Galler’in Newport kentinde, 23 hafta iki günlükken doğdu; o kadar küçüktü ki bir avucun içine sığıyordu. Doktorlar, ventilatör onun için nefes alırken organları ısı kaybetmesin diye onu bir sandviç poşetine sardı.

Aylar boyunca Chantelle ve Daniel, Grange Hastanesi’nde ve daha sonra Cardiff’teki Noah’s Ark Çocuk Hastanesi’nde onun başucunda 12 saatlik nöbetlerle sırayla kaldılar.

Robyn sepsisi, 16 kan naklini ve nefes almayı bıraktığı düzinelerce olayı atlattı. «Her nefesinin son nefesi olup olmadığını bilmiyordum», dedi annesi. Buna rağmen, onu hiç bırakmayan ailesinin sevgisi ve balonlarla çevrili olarak, 7 kilo ağırlığında ilk doğum gününe ulaştı.

Aylar sonra, hastanede 558 gün geçirdikten sonra Robyn nihayet eve döndü. Ancak 2 Kasım 2024’te, henüz bir yaş yedi aylıkken, sonsuza dek veda etti.

Onun hikâyesi, küçücük bir kalbin ne kadar dayanabileceğinin ve ona inanmayı hiç bırakmayan bir ailenin ne kadar sevebileceğinin hatırlatıcısı olarak kaldı.
