Onu bulduklarında ne annesi ne de sürüsü vardı.
Gezegenin en çok tehdit altındaki türlerinden biri olan doğu ova gorili bir yavruydu; Kongo ormanlarında, onu koruyacak hiç kimse olmadan kaybolmuştu. Virunga Ulusal Parkı’nın korucuları onu yasa dışı yaban hayatı ticaretinden kurtardı, aylarca besledi ve bakımını üstlendi; ardından nadiren başarıya ulaşan bir şeyi denediler: onu doğal yuvasına, Tshiaberimu Dağı’na geri götürmek ve kendi türü arasında tek başına hayatta kalmasını ummak.
Hayatta kaldı. Üstelik bununla da kalmadı: birkaç gün önce korucular, kendi yavrusunu emzirdiğini, onu göğsüne bastırarak taşıdığını ve bitki örtüsünün arasında onunla oynadığını gördü. Her ikisi de sağlıklı. Her doğumun önem taşıdığı ve doğurgan her dişinin genetik bir umut olduğu bir tür için, bir zamanlar kurtarılmış bir yetim olan bu anne, kendisinden çok daha büyük bir şeyi temsil ediyor: bir hayvanı vahşi doğaya geri döndürmenin nesilden nesile işe yarayabileceğinin kanıtı.