Sabah saat 10:35’te odayı mavi bir parıltı doldurdu. O sırada bunun ne anlama geldiğini kimse anlamadı, ancak o ışık—Çerenkov radyasyonu—bir şeylerin sonsuza dek bozulduğunu gösteriyordu.
Japonya’nın Tokaimura kentindeki JCO tesisinde çalışan 35 yaşındaki teknisyen Hisashi Ouchi, 30 Eylül 1999’da ölümcül kabul edilen dozun üç katından fazlası olan 17 sievert radyasyon emdi. Teslimat süresine yetişmek için resmi tank yerine çelik kovalar kullanmışlardı. Yedinci kovada uranyum kritik kütleye ulaştı ve zincirleme reaksiyonu başlattı.
Tokyo Üniversitesi Hastanesi’nde doktorlar daha önce hiç görmedikleri bir şeyle karşılaştı: kromozomları yok olmuştu, kemik iliği ise görüntüde dağınık noktalardan biraz fazlasıydı. Vücudu artık kendi hücrelerini üretemiyordu. Ona deneysel nakiller, deri greftleri, günlük kan nakilleri yaptılar. Hiçbiri işe yaramadı. 59. günde, bir saat içinde üç kez kalbi durdu. Doktorlara şunu söyledi: «Artık dayanamıyorum. Ben kobay değilim.» Kazadan 83 gün sonra, 21 Aralık 1999’da, çoklu organ yetmezliği nedeniyle öldü.
