Charlie Beswick’in aklından çıkaramadığı bir soru var.
Engelli oğlunun annesi ve bakımını üstlenen biri olarak, ona bakmakla geçirdiği her gün aynı soruyu beraberinde getiriyor: öldüğünde ona ne olacak? Uzak bir gelecekten ya da soyut bir fikirden söz etmiyor. Evdeki boş sandalyeden, başka hiç kimsenin bilmediği rutinlerden ve bugün tüm hayatı onun ellerine bağlı olan oğlundan söz ediyor.
BBC makalesine başlığını veren ve Charlie’nin hikâyesi boyunca yankılanan soru bu. Onun durumu, engelli bir çocuğa bakan binlerce aileninkini yansıtıyor. Bu aileler geleceği düşündüklerinde, kendi yaşlılıklarının nasıl geçeceğini değil, artık yanlarında olmadıklarında çocuklarının yanında kimin olacağını merak ediyor.
Her gece kendine bu soruyu soran bir anneye ne söylerdiniz?